Als je lijdt aan emetofobie kunnen er veel triggers zijn die jouw angst doen opwekken.
Zo kan het bijvoorbeeld al zijn dat
onschuldige lichamelijke symptomen zoals bv een gevoel in je maag als heel bedreigend ervaren wordt. Je gaat er dan meteen vanuit dat het vast niet goed zal zijn met overgeven als gevolg.
Ook het zien of horen van iets kan jouw angst meteen doen ontluiken. Het zien liggen van braaksel, of horen van iemand dat diegene ziek is geweest geeft jou waarschijnlijk al snel minder fijne gevoelens.
Ook kan er simpelweg ineens een gedachte in jouw hoofd opkomen die betrekking heeft op overgeven waardoor je angstig wordt.
Al deze triggers hebben dus tot gevolg dat jouw hoofd actief bezig gaat zijn met het risico op overgeven. Er komen mogelijk doemscenario’s, escapeplannen, en allerlei denkfouten aan te pas. Doordat jouw hoofd dus vooral bezig is met wat het vooral niet wil dat er gebeurt, wordt het angstmechanisme geactiveerd. Dit gebeurt wanneer er sprake kan zijn van een bedreiging. Er is natuurlijk geen reële bedreiging, maar volgens jouw hoofd moet er toch alles aan gedaan worden om te voorkomen dat je moet overgeven. Gevolg is dus dat je angstig en gespannen wordt.
Dan gebeuren er waarschijnlijk 2 dingen:
Je gaat, door deze spanning en angst, nog meer lichamelijke klachten krijgen. Van stress kunnen we namelijk nog meer misselijk worden, maagpijn krijgen, gevoel van controleverlies ervaren etc..
je gaat extra focussen op je klachten en er komt dus als het ware een vergrootglas op te liggen. Je gaat ze dus nog heviger kunnen ervaren.
Beide zorgt ervoor dat jouw lichamelijke verschijnselen in stand gehouden worden en jij steeds angstiger wordt. Mogelijk zelfs raak je echt in paniek.
Je wilt natuurlijk van dat angstgevoel af en gaat op zoek naar manieren om dit voor elkaar te krijgen. Je hebt misschien de neiging om je voeding sterk te controleren of je gaat juist bepaalde zaken vermijden om te eten. Wellicht blijf je graag uit de buurt van andere mensen en ontwikkel je een vorm van smetvrees.
Deze mate van angst zorgt ervoor dat we het risico op zowel deze angst alsook het risico op overgeven zo klein mogelijk willen houden. We gaan hierop anticiperen om controle erover te kunnen houden. Door dit anticiperen zul je ook veel sneller nieuwe triggers ervaren en zo is de vicieuze cirkel rond.
De vicieuze cirkel van emetofobie
Als je lijdt aan emetofobie kunnen er veel triggers zijn die jouw angst doen opwekken.
Zo kan het bijvoorbeeld al zijn dat
Al deze triggers hebben dus tot gevolg dat jouw hoofd actief bezig gaat zijn met het risico op overgeven. Er komen mogelijk doemscenario’s, escapeplannen, en allerlei denkfouten aan te pas. Doordat jouw hoofd dus vooral bezig is met wat het vooral niet wil dat er gebeurt, wordt het angstmechanisme geactiveerd. Dit gebeurt wanneer er sprake kan zijn van een bedreiging. Er is natuurlijk geen reële bedreiging, maar volgens jouw hoofd moet er toch alles aan gedaan worden om te voorkomen dat je moet overgeven. Gevolg is dus dat je angstig en gespannen wordt.
Dan gebeuren er waarschijnlijk 2 dingen:
Beide zorgt ervoor dat jouw lichamelijke verschijnselen in stand gehouden worden en jij steeds angstiger wordt. Mogelijk zelfs raak je echt in paniek.
Je wilt natuurlijk van dat angstgevoel af en gaat op zoek naar manieren om dit voor elkaar te krijgen. Je hebt misschien de neiging om je voeding sterk te controleren of je gaat juist bepaalde zaken vermijden om te eten. Wellicht blijf je graag uit de buurt van andere mensen en ontwikkel je een vorm van smetvrees.
Deze mate van angst zorgt ervoor dat we het risico op zowel deze angst alsook het risico op overgeven zo klein mogelijk willen houden. We gaan hierop anticiperen om controle erover te kunnen houden. Door dit anticiperen zul je ook veel sneller nieuwe triggers ervaren en zo is de vicieuze cirkel rond.
Deze vicieuze cirkel ziet er als volgt uit:
-
Voeg notitie toe